Ο γερμανικός Τύπος γράφει για τις ενεργειακές πολιτικές της τουρκικής κυβέρνησης και τις προεκτάσεις της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ στην παγκόσμια πολιτική.
Για την επένδυση της Τουρκίας στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αλλά και τον άνθρακα γράφει η tageszeitung.
«Οι ειδικοί ζητούν πολύ περισσότερες επενδύσεις σε συστήματα αποθήκευσης ενέργειας και στην επέκταση των ηλεκτρικών δικτύων για τη μεταφορά πράσινης ενέργειας. Παραδόξως, ακριβώς αυτό κάνει η δεξιά και οικονομικά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του Τούρκου προέδρου Erdogan», με μαζικές επενδύσεις σε συστήματα αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες.
Όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για καιρό «η ηλιακή ενέργεια στην Τουρκία είχε παραμεληθεί σημαντικά. […] Ωστόσο τα τελευταία χρόνια αυτό έχει αλλάξει και το ποσοστό της ηλιακής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα διπλασιάστηκε από 6,7% το 2023 σε 13,4% το 2025. […] Μέχρι το 2035, σύμφωνα με τα σχέδια, η ενεργειακή ισχύς από ηλιακή και αιολική ενέργεια θα τριπλασιαστεί.
Οι αισθητά χαμηλότερες τιμές των φωτοβολταϊκών, των μπαταριών και του λοιπού εξοπλισμού ανανεώσιμων πηγών, λόγω της υπερπαραγωγής στην Κίνα, ενδέχεται να αποτελέσουν καθοριστικό παράγοντα για την καθαρή ενέργεια στην Τουρκία.
Αυτό θα μπορούσε επίσης να καταστήσει τη χώρα πιο ανεξάρτητη από τις ακριβές εισαγωγές ορυκτών καυσίμων».
Ως προς αυτό πάντως υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος για την Τουρκία, όπως εξηγεί η taz.
«Πρώτον, πάνω από το ήμισυ της ηλεκτρικής ενέργειας εξακολουθεί να προέρχεται από ορυκτά καύσιμα. Και δεύτερον, ο βασικός πυλώνας των ανανεώσιμων πηγών στην Τουρκία παραμένει η υδροηλεκτρική ενέργεια, […] η παραγωγή της οποίας πάντως μειώνεται τα τελευταία χρόνια λόγω των πολλών ξηρασιών και της επακόλουθης μείωσης της στάθμης των υδάτων».
Παράλληλα, «η τουρκική κυβέρνηση δεν επενδύει μόνο στις ανανεώσιμες πηγές, αλλά και στην επέκταση της ρυπογόνου παραγωγής ενέργειας από άνθρακα. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται κυρίως λιγνίτης, ο οποίος είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικός για το περιβάλλον.
Επιπλέον, η εξόρυξη λιγνίτη καταστρέφει εκτεταμένα και οικολογικά πολύτιμα τοπία στη νοτιοδυτική Τουρκία. Παρά την έντονη αντίσταση των κατοίκων αποψιλώνονται μεγάλης έκτασης δάση και ελαιώνες και εκκενώνονται ολόκληρα χωριά. […]
Στόχος είναι η μείωση της εξάρτησης από τον εισαγόμενο άνθρακα, διότι, πέραν από πετρέλαιο και φυσικό αέριο, η Τουρκία εξακολουθεί να εισάγει και άνθρακα».
www.bankingnews.gr
«Οι ειδικοί ζητούν πολύ περισσότερες επενδύσεις σε συστήματα αποθήκευσης ενέργειας και στην επέκταση των ηλεκτρικών δικτύων για τη μεταφορά πράσινης ενέργειας. Παραδόξως, ακριβώς αυτό κάνει η δεξιά και οικονομικά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του Τούρκου προέδρου Erdogan», με μαζικές επενδύσεις σε συστήματα αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες.
Όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για καιρό «η ηλιακή ενέργεια στην Τουρκία είχε παραμεληθεί σημαντικά. […] Ωστόσο τα τελευταία χρόνια αυτό έχει αλλάξει και το ποσοστό της ηλιακής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα διπλασιάστηκε από 6,7% το 2023 σε 13,4% το 2025. […] Μέχρι το 2035, σύμφωνα με τα σχέδια, η ενεργειακή ισχύς από ηλιακή και αιολική ενέργεια θα τριπλασιαστεί.
Οι αισθητά χαμηλότερες τιμές των φωτοβολταϊκών, των μπαταριών και του λοιπού εξοπλισμού ανανεώσιμων πηγών, λόγω της υπερπαραγωγής στην Κίνα, ενδέχεται να αποτελέσουν καθοριστικό παράγοντα για την καθαρή ενέργεια στην Τουρκία.
Αυτό θα μπορούσε επίσης να καταστήσει τη χώρα πιο ανεξάρτητη από τις ακριβές εισαγωγές ορυκτών καυσίμων».
Ως προς αυτό πάντως υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος για την Τουρκία, όπως εξηγεί η taz.
«Πρώτον, πάνω από το ήμισυ της ηλεκτρικής ενέργειας εξακολουθεί να προέρχεται από ορυκτά καύσιμα. Και δεύτερον, ο βασικός πυλώνας των ανανεώσιμων πηγών στην Τουρκία παραμένει η υδροηλεκτρική ενέργεια, […] η παραγωγή της οποίας πάντως μειώνεται τα τελευταία χρόνια λόγω των πολλών ξηρασιών και της επακόλουθης μείωσης της στάθμης των υδάτων».
Παράλληλα, «η τουρκική κυβέρνηση δεν επενδύει μόνο στις ανανεώσιμες πηγές, αλλά και στην επέκταση της ρυπογόνου παραγωγής ενέργειας από άνθρακα. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται κυρίως λιγνίτης, ο οποίος είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικός για το περιβάλλον.
Επιπλέον, η εξόρυξη λιγνίτη καταστρέφει εκτεταμένα και οικολογικά πολύτιμα τοπία στη νοτιοδυτική Τουρκία. Παρά την έντονη αντίσταση των κατοίκων αποψιλώνονται μεγάλης έκτασης δάση και ελαιώνες και εκκενώνονται ολόκληρα χωριά. […]
Στόχος είναι η μείωση της εξάρτησης από τον εισαγόμενο άνθρακα, διότι, πέραν από πετρέλαιο και φυσικό αέριο, η Τουρκία εξακολουθεί να εισάγει και άνθρακα».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών